Do najpopularniejszych języków, których można uczyć się w szkołach językowych, należą bez wątpienia angielski, hiszpański, niemiecki, francuski i włoski. Coraz częściej znaleźć można też oferty kursów mniej popularnych języków. Sprawdźcie, które języki zaliczane są do najtrudniejszych na świecie.

Znajomość języków się opłaca

Nauka języków obcych w obecnych czasach to standard. Już przedszkolaki poznają ich podstawy. Znajomość języka angielskiego w naszym kraju traktowana jest niemal jak obowiązek. Coraz więcej osób, aby wyróżnić się na trudnym rynku pracy, podejmuje się także nauki innych języków.

-Choć uczestnicy kursów najczęściej wybierają popularne języki, takie jak angielski czy hiszpański, to są i tacy, którzy chcą poznawać też inne języki. Nauka tych mniej popularnych bywa trudna, jednak ich znajomość może przynieść wiele korzyści – tłumaczy nasz rozmówca reprezentujący Jagiellońskie Centrum Językowe.

Najtrudniejsze języki świata

Nauka języków obcych jednym przychodzi łatwo, podczas gdy inni muszą się sporo natrudzić, by osiągnąć zadawalający poziom ich znajomości. Są jednak takie języki, które są wyjątkowo trudne w nauce. Wśród najtrudniejszych języków świata wymienić należy:

  • chiński – uważany za najtrudniejszy ze wszystkich języków, obejmuje w formie pisemnej kilkadziesiąt tysięcy znaków, a relacje pomiędzy pismem a mową są bardzo skomplikowane, można w nim znaleźć też wiele homofonów, których brzmienie odróżnić da się jedynie na podstawie kilku tonów,
  • arabski – ma skomplikowaną, a także rzadką metodę słowotwórczą (arabskie rzeczowniki mają m.in. trzy przypadki gramatyczne, trzy liczby, dwie płcie i trzy „stany”),
  • polski – nasz język jest uważany za trzeci z kolei najtrudniejszy język świata, obcokrajowcy podczas nauki mogą napotkać wiele problemów ze względu na rozbudowany system odmiany wyrazów, trzy płcie gramatyczne i „szeleszczące” spółgłoski,
  • wietnamski – ma wiele zapożyczeń z chińskiego, jednak klasyfikowany jest jako język austroazjatycki, należy do języków tonalnych, toteż każda jego sylaba ma przypisany konkretny ton, oraz do języków izolujących, co oznacza, że o funkcjach wyrazów decyduje nie ich odmiana, a pozycja w zdaniu,
  • tajski – język ten ma skomplikowaną ortografię, wyróżnia go mnogość głosek i zbitek dźwięków, często niemożliwych do wychwycenia dla ucha obcokrajowca,
  • islandzki – najwięcej problemów w nauce tego języka przynosi archaiczne słownictwo i skomplikowany system gramatyczny,
  • grecki – jeden z najstarszych i najlepiej udokumentowanych języków, jego struktura przez wieki nie uległa większym zmianom, trudności sprawia rozróżnienie i opanowanie systemu zgłosek i możliwych dzięki nim do uzyskania dźwięków,
  • hebrajski – główny język Żydów, który wiąże się z powstaniem państwa Izrael, przez ok. 1800 lat używany był tylko jako język liturgiczny i literacki, teraz ulega wpływom języków indoeuropejskich (np. zanikają typowo semickie spółgłoski),
  • albański – posiada cechy wspólne z językiem greckim i niemieckim oraz z językami bałtosłowiańskimi, jednak ma zupełnie inne słownictwo.
  • walijski – w jego przypadku problematyczne są obowiązujące reguły ortograficzne,
  • japoński – przez bliskie pokrewieństwo z językiem chińskim uważany jest za jeden z trudniejszych języków do nauczenia się, posiada skomplikowany system honoryfikacji,
  • węgierski – zaliczany do języków ugrofińskich, występuje w nim wiele głosek niespotykanych w języku polskim, jego alfabet obejmuje 40 liter, a akcent pada zawsze na pierwszą sylabę,
  • niemiecki – ma kilka dialektów, charakteryzuje się odmianą rzeczowników i trzema płciami gramatycznymi oraz ogromną ilością słów wywodzących się z tego samego źródła.

Warto pamiętać, że znajomość języka powszechnie uznawanego za trudny, może wyróżniać was na rynku pracy jako osoby ciekawe, nie bojące się wyzwań i chcące się rozwijać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *